Ik kom graag en vaak in Nederland. De mensen zijn er sympathiek, ik heb er aardig wat vrienden, en ze hebben hun zaakje op orde. Door de subtiele cultuurverschillen kunnen we bovendien veel van onze Noorderburen leren.

Heen en weer reizen tussen België en Nederland wordt echter hoe langer hoe minder aangenaam. Als rijbewijsloze stadsbewonende millennial ben ik steevast aangewezen op het openbaar vervoer. Dat openbaar vervoer houdt echter geen rekening meer met mij.

In april 2018 beslisten de NMBS en de NS om de trein Brussel-Amsterdam, bij ons gekend als ‘de Amsterdammer’ en in Nederland gekend als ‘de Brusselaar’, te laten rijden over de hogesnelheidslijn via Breda. Die beslissing ging gepaard met een prijsstijging van 70% voor ‘last minute’ boekingen in het weekend. 
Eergisteren ondervond ik wat dat concreet betekent. Ik besliste op maandag om de volgende dag, dinsdag dus, naar Amsterdam te reizen, en woensdag weer terug te komen. Kost van een digitaal ticket: €70, voor twee treinritten van 1u53, buiten het weekend. Gekaderd in een ander perspectief: voor €7,7, één tiende van dat bedrag, reis ik van Oostende naar Arlon, een traject waar ik in theorie 4u41 over doe.

De Schengenzone, die het verkeer van o.a. personen en goederen vrijmaakte tussen België en Nederland, bestaat sinds 1995. Het is volstrekte waanzin dat een bedrijf dat in essentie ten dienste staat van de burger die almaar vervagende grens beschouwt als een onoverkomelijke barrière en aangrijpt als een excuus om reizigers exuberante sommen uit hun zakken te kloppen. Vanuit een ecologisch perspectief is dit onverantwoord, want het duwt reizigers richting alternatieven die zonder uitzondering minder milieuvriendelijk zijn dan de trein.

Ook ik zocht naar alternatieven. 
Vliegen tussen Brussel en Amsterdam is als last-minuteoptie een slecht idee, zowel qua prijs, reistijd en ecologische impact. 
Carpoolen heen en terug zou me €25 hebben gekost met BlaBlaCar, maar de vertrekuren waren niet ideaal. 
Uiteindelijk ben ik beland bij Flixbus. €25 heen en terug, met Wifi en stopcontacten aan boord. Reistijd: 2u30, nauwelijks een half uur langer dan de trein via de hogesnelheidslijn.

De keuze was snel gemaakt. 
Deze stituatie is voor mij het bewijs dat de NMBS is blijven steken in een 20ste-eeuwse mentaliteit waarbij de klant allerminst een prioriteit is, en waarbij een log overheidsbedrijf aan sneltempo wordt ingehaald door de vrije markt. 
In 2016 besliste het Europees Parlement in het Vierde Spoorpakket om het Europese sporennet te liberaliseren. De nieuwe regels worden vanaf 2019 van kracht, maar landen krijgen tot 2033 om definitief op het nieuwe stelsel over te gaan. 
Laat ons hopen dat de NMBS sneller mee is met zijn tijd.

Wat vind jij van deze situtatie? Laat het me weten! 
Deel dit bericht als je het ermee eens bent!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.